Bernard Bannink, net als z'n broer Herman ook een oorlogskind, alleen een paar jaar jonger, begon op jonge leeftijd met muzieklessen. Trompet werd z'n instrument en dit bleef favoriet hoewel de piano ook heel veel aandacht kreeg. Bernard oriënteerde zich breed in de muziek met muziekvereniging Union uit Zelhem, langere tijd één van de betere fanfares in Nederland, als basis.

Zijn muzikale carrière verbreedde zich over het hele scala van de muziek. Hij volgde in z'n vrije tijd een vakopleiding trompet (Staatsexamen) en speelde regelmatig bij het Overijssels Philharmonisch Orkest. Verder dirigeerde hij diverse muziekverenigingen, waaronder Union. Ook arrangeren is hem niet vreemd.

Enkele hoogtepunten uit zijn muziekleven zijn:

deelname aan een solistenconcours, samen met vader Gerard,

dirigeren fanfare Union op een KNF topconcours,

uitvoering eerste symfonie van Mahler met het O.Ph.O.

Zijn maatschappelijke leven startte met het diploma HTS Werktuigbouwkunde en inmiddels heeft hij al een aantal jaren een eigen Technisch Adviesbureau.

Z'n huidige muziekliefde, naast Brameth Brass, is The Spirit of St. Louis, een klassiek jazzorkest.

Verder zijn er invalbeurten bij diverse gevestigde en ad-hoc orkesten in alle mogelijke samenstellingen. Het plezier in musiceren blijft vooralsnog groot.

Bernard Eelderink stamt vanuit vaders kant uit een muzikale familie. Vader Hendrik was één van de steunpilaren van muziekvereniging Union in Zelhem en het was logisch dat Bernard daar, samen met z’n neven Bernard en Herman Bannink, z’n muzikale vorming kreeg en vervolgens gedurende lange tijd lid was. Hij begon op bugel schakelde later over op es-cornet en sinds eind 1994 speelt hij bastuba. Met die drie instrumenten viel hij regelmatig in bij andere muziekverenigingen. Z’n kennismaking met fanfare Psalm 150 uit Dinxperlo begon op es-cornet. Dit beviel zo goed dat hij inmiddels een aantal jaren op de achterste rij tussen de bastuba’s zit. Hoogtepunten waren vier maal achtereenvolgens deelname aan het Wereld Muziek Concours in Kerkrade. In Dinxperlo en trouwens ook in Zelhem bij Union trad hij op als solist in ondermeer Tuba Concerto van Edward Gregson en Capriccio van Rodney Newton. Beroepsmatig was Bernard werkzaam als werkvoorbereider in de papierverwerkende industrie. De laatste jaren reisde hij hiervoor, door reorganisaties bij z’n werkgever, dagelijks op en neer van Zelhem naar Cuyck.Tegenwoordig is hij part-time taxi chauffeur.

Bernard’s muzikale pad heeft niet alleen de harmonie- en fanfaremuziek gekruist. Ensembles van verschillende samenstelling en ook symfonie muziek staan op z’n conduitestaat. Bij Brameth Brass voelt hij zich als een vis in het water

Rob van Dijk komt uit een gezin van 8 kinderen waarin muziek de boventoon voerde. Bertus van Dijk was in Gaanderen en omstreken bekend als muzikant. De meeste van de broers en zussen van Rob zijn actief bezig in de muziek hetzij professioneel of als hobby. Op jonge leeftijd kregen alle kinderen bij familie van Dijk piano les als basis.

Rob en zijn tweelingbroer Bert werden op 9 jarige leeftijd lid van de muziek vereniging St Cecilia in Gaanderen. Deze vereniging staat nu bekend als Symphonisch Blaasorkest Gaanderen. Het eerste blaasinstrument was trompet, maar al snel werd deze ingeruild voor een hoorn.

Op de muziekschool in Doetinchem kreeg hij les van Wim Megens, die naast de reguliere lessen ook veel andere muzikale activiteiten met zijn leerlingen ontplooide.

Naast hoorn begeleidde Rob ook een kerkkoor op orgel.

Zijn dagelijkse werk is werkvoorbereiding Facilitaire zaken.

Herman Bannink, oorlogskind, oudste zoon van Gerard en Grada en geboren in Doetinchem, begon op z’n achtste jaar met trompet. Vader Gerard was een goed musicus en werd later een bekend harmonie en fanfaredirigent. Hij vond pianolessen goed voor de muzikale vorming, daar werd door Herman ook nog een zestal jaren aan gespendeerd. Na het halen van diploma A op trompet werd overgeschakeld op trombone, maar eigenlijk waren daar de armpjes nog te kort voor. Muziekvereniging Union in Zelhem was de basis. Langzaam maar zeker kwamen ook andere soorten muziek in beeld. Bigband, dixieland, dansmuziek, salonorkest, amusementsmuziek, symfonie, operette, musical en ensemblemuziek in verschillende bezettingen. Tussendoor werd nog een periode bastuba gespeeld. In de hele regio werd en wordt nog steeds de helpende hand toegereikt. Ook nog een drietal jaren lesgegeven aan de muziekschool in ’s Heerenberg.

De basisopleiding was HTS elektrotechniek en nu al weer lange tijd werkzaam als projectleider hoogspanningsverbindingen.

Het aardige van trombone is dat het toepasbaar is bij bijna alle muzieksoorten. Heel mooi om te spelen was het Requiem van Mozart met het prachtige Tuba Mirum. Solist zijn in Concerto for Trombone and Brass Band van Gordon Langford, in 1980 op grammofoonplaat vastgelegd samen met muziekvereniging Union, was ook een bijzondere gebeurtenis.

Robert Koenders, geboren op 29 juli 1973 en jongste van de familie. Robert begon op z’n achtste met trompet spelen. Al snel kreeg hij plezier in muziek maken. Harmonie St. Martinus in Oud-Zevenaar was en is de basis. Onder Gerrit Schierboom zijn de eerste beginselen van het samen in een orkest spelen geleerd. Op de muziekschool werd doorgaan tot het C-diploma. Naast het muziek maken wordt af en toe nog een duik gemaakt in de Nederlandse plassen.

In 1991 werd begonnen aan de lerarenopleiding biologie te Nijmegen. Later is dat aangevuld met een deeltijdopleiding gezondheidskunde. Sinds 1996 is hij verbonden aan het Candea College te Duiven en geeft Biologie en Zorg en Welzijn Breed in het VMBO.

Robert volgt momenteel een dirigentencursus en is inmiddels dirigent van enkele leerlingorkesten en van HarmonieUDI in Bemmel.

Het mooie van de trompet is dat de mogelijkheden enorm zijn en je telkens weer voor nieuwe uitdagingen kunt komen te staan. Twee hele mooie ervaringen heeft hij inmiddels opgedaan: spelen onder Heinz Friesen met een gelegenheidsorkest en met het Frysk Fanfareorkest naar Singapore en het WMC te Kerkrade.